Μπορείτε να φανταστείτε τη γιαγιά σας να τρέχει στο χωριό πριν από 50 χρόνια;

Φανταστείτε ένα μικρό ελληνικό χωριό πριν από πενήντα χρόνια.

Και τη γιαγιά σας, νέα τότε, είκοσι ή τριάντα χρονών, να φοράει τα αθλητικά της παπούτσια και να βγαίνει κάθε πρωί για τρέξιμο.

Να διασχίζει τους δρόμους του χωριού, να κάνει διατάσεις στην πλατεία και να σηκώνει βαράκια στην αυλή της.

Μπορείτε να φανταστείτε τις αντιδράσεις;

Κάποιοι θα γελούσαν. Άλλοι θα αναρωτιούνταν τι της συνέβη. Και ορισμένοι ίσως θα ανησυχούσαν σοβαρά για την ψυχική της υγεία!

Όχι επειδή οι γυναίκες τότε δεν ήταν δραστήριες. Κάθε άλλο!

Δούλευαν στα χωράφια, περπατούσαν μεγάλες αποστάσεις, κουβαλούσαν βάρη και αντιμετώπιζαν μια καθημερινότητα πολύ πιο απαιτητική σωματικά από τη σημερινή.

Αλλά να τρέχει μια γυναίκα χωρίς να την κυνηγάει κανείς, μόνο και μόνο επειδή ήθελε να γυμναστεί;

Για πολλούς τότε θα ήταν αδιανόητο!

Πόσο άλλαξε ο κόσμος μέσα σε λίγες δεκαετίες!

Άλλαξαν οι κοινωνικές αντιλήψεις, η θέση της γυναίκας, η σχέση μας με το σώμα, την ηλικία και τις ανθρώπινες δυνατότητες.

Σήμερα βλέπουμε ανθρώπους εβδομήντα και ογδόντα χρονών να τρέχουν σε αγώνες, να σηκώνουν βάρη, να ανεβαίνουν βουνά.

Και όχι μόνο δεν τους θεωρούμε παράξενους, αλλά τους θαυμάζουμε!

Παράλληλα, η επιστήμη μάς πρόσφερε ένα ανεκτίμητο δώρο: τη γνώση.

Γνωρίζουμε πλέον πόσο σημαντική είναι η άσκηση για την καρδιά, τους μυς, τα οστά, τον μεταβολισμό και την ψυχική μας υγεία.

Γνωρίζουμε ότι μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο πολλών χρόνιων ασθενειών και να μας βοηθήσει να διατηρήσουμε την αυτονομία μας καθώς μεγαλώνουμε.

Κι όμως, εδώ βρίσκεται η μεγάλη αντίφαση...

Ποτέ άλλοτε δεν γνωρίζαμε τόσα πολλά για την άσκηση.

Ποτέ άλλοτε δεν είχαμε τόσες δυνατότητες να γυμναστούμε.

Παρ' όλα αυτά, εκατομμύρια άνθρωποι περνούν τη ζωή τους καθισμένοι.

Στο γραφείο, στο αυτοκίνητο, στον καναπέ, μπροστά σε μια οθόνη.

Η τεχνολογία μάς απάλλαξε από αμέτρητες κοπιαστικές εργασίες. Αλλά μαζί με την κούραση εξαφάνισε και ένα μεγάλο μέρος της φυσικής κίνησης από την καθημερινότητά μας.

Οι παππούδες μας έπρεπε να κινηθούν για να ζήσουν.

Εμείς πρέπει να αποφασίσουμε συνειδητά να κινηθούμε.

Η πρόοδος μάς απάλλαξε από την ανάγκη να κουραζόμαστε σωματικά. Δεν απάλλαξε όμως το σώμα μας από την ανάγκη να κινείται.

Ασφαλώς υπάρχουν άνθρωποι με προβλήματα υγείας, εξαντλητικά ωράρια και πραγματικές δυσκολίες.

Υπάρχουν όμως και πολλοί που θα μπορούσαν να ασκηθούν, αλλά συνεχώς το αναβάλλουν.

Περιμένουν να βρουν χρόνο, να βελτιωθεί ο καιρός, να έρθει η κατάλληλη στιγμή.

Και κάπως έτσι περνούν τα χρόνια.

Ας επιστρέψουμε όμως στη γιαγιά μας...

Πριν από πενήντα χρόνια, μια νέα γυναίκα που έτρεχε για να γυμναστεί θα προκαλούσε έκπληξη.

Σήμερα δεν θα έκανε σχεδόν κανέναν να γυρίσει το κεφάλι.

Μάθαμε ότι η άσκηση δεν έχει φύλο, δεν έχει ηλικία και δεν ανήκει αποκλειστικά στους αθλητές.

Δεν καταφέραμε όμως ακόμη να την κάνουμε αυτονόητο μέρος της ζωής μας.

Η γιαγιά μας ίσως δεν μπορούσε να φανταστεί τον εαυτό της να τρέχει για να γυμναστεί.

Εμείς σήμερα μπορούμε να φανταστούμε σχεδόν τα πάντα.

Το λυπηρό είναι ότι, ενώ γνωρίζουμε πολύ περισσότερα και έχουμε πολύ πιο διευρυμένες επιλογές, εξακολουθούμε συχνά να στερούμε από τον εαυτό μας ένα από τα μεγαλύτερα δώρα που μπορούμε να του προσφέρουμε.

Την κίνηση.

Χρήστος Στρογγύλης

Φίλος και συνοδοιπόρος σας

https://www.facebook.com/totalfitness.christos
http://totalfitness-christos.blogspot.com/

https://www.instagram.com/strongilistrong/

Γιατί αδειάζουν τα πόδια μου;

 

 

Πώς χάνουμε τη μυϊκή μας μάζα όσο μεγαλώνουμε;

Θα έχετε παρατηρήσει ανθρώπους που, ενώ το πάνω μέρος του σώματός τους διατηρεί κάποιον όγκο, τα πόδια τους γίνονται με τα χρόνια ολοένα και λεπτότερα.

Οι μηροί αδειάζουν, οι γάμπες χάνουν τον όγκο τους και τα πόδια μοιάζουν πολλές φορές δυσανάλογα με το υπόλοιπο σώμα.

Δεν είναι μόνο θέμα εμφάνισης.

Είναι κυρίως θέμα μυϊκής μάζας, δύναμης και λειτουργικότητας.

Γιατί συμβαίνει αυτό; Μπορούμε να το αποφύγουμε; Και σε ποια ηλικία αρχίζει να γίνεται περισσότερο αισθητό;

1. Ο σημαντικότερος παράγοντας: Η σαρκοπενία

Με την πάροδο των χρόνων, ο οργανισμός τείνει να χάνει σταδιακά μυϊκή μάζα και δύναμη.

Το φαινόμενο της σημαντικής, προοδευτικής απώλειας μυϊκής μάζας και λειτουργίας ονομάζεται σαρκοπενία.

Η διαδικασία της ηλικιακής μυϊκής απώλειας μπορεί να αρχίσει ήδη από την ηλικία των 30–40 ετών, χωρίς να γίνεται ιδιαίτερα αντιληπτή.

Μετά τα 50 συνήθως γίνεται πιο αισθητή, ενώ μετά τα 60–65 μπορεί να επιταχυνθεί, ιδιαίτερα σε ανθρώπους που δεν γυμνάζονται.

Οι μύες των κάτω άκρων είναι ιδιαίτερα σημαντικοί, επειδή συμμετέχουν στο περπάτημα, στο ανέβασμα της σκάλας, στην ισορροπία και στις καθημερινές μας μετακινήσεις.

Και όταν αρχίζουν να χάνουν τη δύναμή τους, οι συνέπειες ξεπερνούν κατά πολύ την αισθητική.

2. Η αχρησία είναι ίσως ο μεγαλύτερος σύμμαχος της μυϊκής απώλειας

Το σώμα προσαρμόζεται σε αυτά που του ζητάμε.

Αν περνάμε πολλές ώρες καθισμένοι, αν περιορίζουμε τις μετακινήσεις μας και αν αποφεύγουμε κάθε μορφή μυϊκής προσπάθειας, οι μύες δεν έχουν επαρκή ερεθίσματα για να διατηρηθούν.

Ιδιαίτερα οι τετρακέφαλοι, οι οπίσθιοι μηριαίοι και οι γλουτιαίοι μπορούν να χάσουν σημαντικό μέρος της μυϊκότητάς τους.

Το πρόβλημα γίνεται μεγαλύτερο όταν η ακινησία συνδυάζεται με την προχωρημένη ηλικία.

Δεν χάνουμε μυς μόνο επειδή μεγαλώνουμε. Χάνουμε περισσότερους όταν σταματάμε να τους χρησιμοποιούμε.

3. Η διατροφή παίζει καθοριστικό ρόλο

Μεγαλώνοντας, αρκετοί άνθρωποι τρώνε λιγότερο, ενώ συχνά δεν προσλαμβάνουν αρκετή πρωτεΐνη.

Παράλληλα, οι μύες ανταποκρίνονται λιγότερο αποτελεσματικά στα ερεθίσματα που ενεργοποιούν την πρωτεϊνοσύνθεση.

Το φαινόμενο αυτό ονομάζεται αναβολική αντίσταση.

Χωρίς επαρκή πρωτεΐνη και ενέργεια, η διατήρηση της μυϊκής μάζας γίνεται δυσκολότερη.

Για τους περισσότερους υγιείς ηλικιωμένους, μια πρόσληψη περίπου 1–1,2 γραμμαρίων πρωτεΐνης ανά κιλό σωματικού βάρους ημερησίως αποτελεί μια χρήσιμη γενική σύσταση.

Οι ατομικές ανάγκες διαφέρουν, ιδιαίτερα όταν υπάρχουν προβλήματα υγείας.

4. Υπάρχουν και άλλες αιτίες

Η μυϊκή απώλεια μπορεί να επιταχυνθεί από διάφορους παράγοντες:

Ορμονικές μεταβολές που σχετίζονται με την ηλικία.

Χρόνιες παθήσεις και φλεγμονώδεις καταστάσεις.

Παρατεταμένη ακινησία ύστερα από ασθένεια ή τραυματισμό.

Ανεπαρκή διατροφή και απότομη απώλεια σωματικού βάρους.

Νευρολογικά ή άλλα προβλήματα που επηρεάζουν τη λειτουργία των μυών.

Επομένως, δεν πρέπει να αποδίδουμε κάθε έντονη μυϊκή ατροφία αποκλειστικά στο γήρας.

Ιδιαίτερα όταν η απώλεια είναι γρήγορη, ανεξήγητη ή αφορά περισσότερο το ένα πόδι, χρειάζεται ιατρική αξιολόγηση.

5. Τι μπορούμε να κάνουμε για να διατηρήσουμε γεμάτα και δυνατά πόδια;

Εδώ βρίσκεται η ουσία.

Η προπόνηση δύναμης είναι από τα σημαντικότερα όπλα μας απέναντι στην ηλικιακή μυϊκή απώλεια.

Καθίσματα, προβολές, ανεβάσματα σε σκαλοπάτι, άρσεις θανάτου με κατάλληλα φορτία και ασκήσεις για τις γάμπες μπορούν να προσφέρουν τα απαραίτητα ερεθίσματα.

Δεν χρειάζονται απαραίτητα μεγάλα βάρη.

Χρειάζεται σωστή τεχνική, συστηματικότητα και σταδιακή αύξηση της δυσκολίας.

Δύο έως τρεις προπονήσεις ενδυνάμωσης την εβδομάδα μπορούν να κάνουν σημαντική διαφορά, ανάλογα με την ηλικία, τη φυσική κατάσταση και την ικανότητα αποκατάστασης.

Το περπάτημα, το ποδήλατο και η πεζοπορία βοηθούν σημαντικά την υγεία και την αντοχή των ποδιών.

Ωστόσο, δεν υποκαθιστούν πάντοτε τα ερεθίσματα μυϊκής ανάπτυξης που προσφέρει η προπόνηση αντιστάσεων.

Ο συνδυασμός τους είναι συνήθως πολύ αποτελεσματικότερος.

Φυσικά, απαραίτητες είναι και η επαρκής πρόσληψη πρωτεΐνης, η σωστή διατροφή και η ξεκούραση.

6. Μπορούμε να ξαναχτίσουμε μυς μετά τα 60 ή τα 70;

Ασφαλώς μπορούμε να βελτιώσουμε τη μυϊκή μας δύναμη και, σε πολλές περιπτώσεις, να αυξήσουμε τη μυϊκή μας μάζα ακόμη και σε προχωρημένη ηλικία.

Η προσαρμοστική ικανότητα των μυών δεν εξαφανίζεται επειδή μεγαλώνουμε.

Μπορεί να είναι μειωμένη σε σχέση με τα νεανικά μας χρόνια, αλλά εξακολουθεί να υπάρχει.

Αυτό είναι και το πιο αισιόδοξο μήνυμα.

Δεν είναι ποτέ αργά να ξεκινήσουμε, με την κατάλληλη προσαρμογή στις δυνατότητές μας.

Συνεπώς

Τα πόδια που αδειάζουν με τα χρόνια δεν είναι απλώς μια αισθητική αλλαγή.

Είναι συχνά ένα σημάδι ότι χάνουμε μυϊκό ιστό, δύναμη και λειτουργικές εφεδρείες.

Και αυτές οι εφεδρείες είναι πολύτιμες όσο μεγαλώνουμε.

Γιατί τα δυνατά πόδια δεν μας βοηθούν μόνο να περπατάμε, να ανεβαίνουμε σκάλες ή να σηκωνόμαστε από μια καρέκλα.

Μας βοηθούν να διατηρούμε την αυτονομία μας.

Μην αφήνετε τα πόδια σας να αδειάζουν μαζί με τα χρόνια που περνούν. Δώστε τους έναν λόγο να παραμείνουν δυνατά.

Γιατί τα πόδια που θα σας κρατήσουν όρθιους αργότερα, τα χτίζετε από πολύ νωρίτερα.

Χρήστος Στρογγύλης

Φίλος και συνοδοιπόρος σας

https://www.facebook.com/totalfitness.christos
http://totalfitness-christos.blogspot.com/

https://www.instagram.com/strongilistrong/

Τι χάνει το σώμα μας κάθε χρόνο όταν δεν γυμναζόμαστε

Οι περισσότεροι άνθρωποι πιστεύουν ότι όταν δεν γυμνάζονται απλώς μένουν όπως είναι.

Αλλά το σώμα δεν λειτουργεί έτσι.

Το σώμα είναι ένα ζωντανό σύστημα που προσαρμόζεται συνεχώς σε αυτό που του ζητάμε.

Αν του ζητάμε δύναμη, κίνηση, αντοχή και ισορροπία, προσπαθεί να τα διατηρήσει. Αν όμως σταματήσουμε να τα χρησιμοποιούμε, αρχίζει σταδιακά να τα θεωρεί περιττά.

Και τότε ξεκινά η απώλεια.

Πρώτα απ' όλα χάνουμε μυϊκή μάζα και δύναμη.

Αυτό μπορεί για χρόνια να περνά απαρατήρητο.

Κάποια στιγμή όμως αρχίζεις να δυσκολεύεσαι λίγο περισσότερο να σηκωθείς από μια χαμηλή καρέκλα, να ανεβείς σκάλες, να μεταφέρεις σακούλες ή να σηκώσεις κάτι από το πάτωμα.

Δεν γίνονται όλα ξαφνικά. Γίνονται τόσο αργά, ώστε συχνά δεν τα καταλαβαίνουμε.

Χάνεται επίσης ένα μέρος από την καρδιοαναπνευστική μας ικανότητα.

Αυτό σημαίνει ότι λαχανιάζουμε ευκολότερα και οι καθημερινές δραστηριότητες αρχίζουν να φαίνονται πιο κουραστικές.

Η αντοχή είναι κι αυτή μια ικανότητα που ακολουθεί έναν απλό κανόνα: αν δεν τη χρησιμοποιείς, τη χάνεις.

Με την αδράνεια επηρεάζεται και η κινητικότητα.

Οι αρθρώσεις γίνονται πιο δύσκαμπτες, οι μύες λιγότερο ελαστικοί και οι κινήσεις μικρότερες.

Πολύ συχνά δεν φταίει μόνο η ηλικία.

Φταίει και το γεγονός ότι εδώ και χρόνια το σώμα έχει πάψει να κινείται σε όλο το εύρος που μπορεί.

Ένα ακόμη σημαντικό κομμάτι είναι η ισορροπία και ο συντονισμός.

Όσο λιγότερο χρησιμοποιούμε το σώμα μας, τόσο λιγότερο εξασκούμε το νευρικό μας σύστημα να αντιδρά γρήγορα και σωστά.

Αυτό γίνεται ιδιαίτερα σημαντικό όσο μεγαλώνουμε, γιατί η καλή ισορροπία είναι ένας από τους βασικούς παράγοντες που μας προστατεύουν από πτώσεις.

Η έλλειψη άσκησης επηρεάζει ακόμη και τα οστά.

Τα οστά χρειάζονται μηχανικό ερέθισμα.

Το περπάτημα, οι αντιστάσεις και γενικά η φόρτιση δίνουν στο σώμα το μήνυμα ότι πρέπει να διατηρεί έναν δυνατό σκελετό.

Και φυσικά υπάρχει και το μεταβολικό κομμάτι.

Όταν κινούμαστε λιγότερο, συνήθως ξοδεύουμε λιγότερη ενέργεια, διατηρούμε δυσκολότερα τη μυϊκή μας μάζα και έχουμε λιγότερα από τα οφέλη που προσφέρει η άσκηση στη ρύθμιση του σακχάρου και γενικότερα στον μεταβολισμό.

Το σημαντικότερο όμως είναι κάτι άλλο.

Δεν χρειάζεται να αποδεχθούμε όλες αυτές τις αλλαγές σαν αναπόφευκτες.

Δεν μπορούμε να σταματήσουμε τον χρόνο.

Μπορούμε όμως να αλλάξουμε σε μεγάλο βαθμό τον τρόπο με τον οποίο περνάει πάνω από το σώμα μας.

Λίγο περπάτημα.
Λίγες ασκήσεις με αντιστάσεις.
Λίγη δουλειά στην κινητικότητα.
Λίγη ισορροπία.
Και κυρίως συνέπεια.

Δεν χρειάζεται πρωταθλητισμός.

Χρειάζεται να υπενθυμίζουμε συνεχώς στο σώμα μας ότι το χρειαζόμαστε δυνατό, λειτουργικό και ικανό.

Γιατί το σώμα έχει έναν πολύ απλό κανόνα:

Ό,τι χρησιμοποιείς, προσπαθεί να το διατηρήσει.
Ό,τι εγκαταλείπεις, αρχίζει σιγά σιγά να το χάνει.

Χρήστος Στρογγύλης

Φίλος και συνοδοιπόρος σας

https://www.facebook.com/totalfitness.christos
http://totalfitness-christos.blogspot.com/

https://www.instagram.com/strongilistrong/

Πόσο τυχεροί ήμασταν όσοι μπλεχτήκαμε νωρίς με το fitness!

 

Υπάρχουν πράγματα που τα εκτιμάς πραγματικά μόνο όταν περάσουν τα χρόνια.

Το fitness είναι ένα από αυτά.

Όσοι βάλαμε την άσκηση νωρίς στη ζωή μας, ίσως τότε να μην καταλαβαίναμε πόσο σημαντική απόφαση ήταν.

Ξεκινήσαμε γιατί μας άρεσε, γιατί θέλαμε να δυναμώσουμε, να τρέξουμε πιο γρήγορα, να δείχνουμε καλύτερα ή απλώς γιατί η κίνηση μας έκανε να αισθανόμαστε πιο ζωντανοί.

Με τα χρόνια όμως καταλαβαίνεις ότι το fitness δεν ήταν ποτέ μόνο μυς, κιλά και επιδόσεις.

Ήταν ένα σχολείο συνέπειας.

Σε έμαθε να εμφανίζεσαι στους στίβους ακόμη κι όταν δεν είχες διάθεση.

Να περιμένεις το αποτέλεσμα χωρίς να ζητάς άμεση ανταμοιβή.

Να καταλαβαίνεις ότι η πρόοδος χτίζεται λίγο-λίγο και ότι τίποτα πραγματικά σημαντικό δεν γίνεται από τη μια μέρα στην άλλη.

Και κάπου εκεί αυτές οι συνήθειες πέρασαν και στην υπόλοιπη ζωή μας.

Στη δουλειά, στις δυσκολίες, στις σχέσεις, στον τρόπο που αντιμετωπίζεις τις αποτυχίες.

Η άσκηση σου μαθαίνει να αντέχεις την προσωρινή δυσφορία για ένα μεγαλύτερο όφελος.

Σου δίνει καλύτερη σχέση με το σώμα σου, περισσότερη ενέργεια, μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση και καθαρότερο μυαλό.

Όσο περνούν τα χρόνια, η αξία της γίνεται ακόμη πιο εμφανής.

Η δύναμη, η κινητικότητα, η αντοχή και η ισορροπία δεν είναι πια απλώς στοιχεία φυσικής κατάστασης.

Είναι κομμάτια της ανεξαρτησίας σου.

Και τότε καταλαβαίνεις κάτι πολύ απλό:

Δεν γυμναζόσουν μόνο για το σώμα που είχες στα 20, στα 30 ή στα 40 σου.

Γυμναζόσουν, χωρίς να το ξέρεις, και για τον άνθρωπο που θα γινόσουν αργότερα.

Γι’ αυτό όσοι μπήκαμε νωρίς στον κόσμο του fitness μπορούμε αβίαστα να πούμε:

Πόσο τυχεροί ήμασταν που συναντηθήκαμε τόσο νωρίς μαζί του!!

Χρήστος Στρογγύλης

Φίλος και συνοδοιπόρος σας

https://www.facebook.com/totalfitness.christos
http://totalfitness-christos.blogspot.com/

https://www.instagram.com/strongilistrong/

Προκαλείς την τύχη σου όταν ξεπερνάς τα όριά σου

 

Μπορεί η άσκηση να κάνει κακό; 

Η απάντηση δεν είναι ένα απλό ναι ή  ένα όχι. 

Η άσκηση είναι το καλύτερο φάρμακο για το σώμα, καθώς δυναμώνει το μυοσκελετικό σύστημα, θωρακίζει την καρδιά και διατηρεί τις αρθρώσεις λειτουργικές. 

Όμως, όπως συμβαίνει με κάθε φάρμακο, η σωστή δόση είναι που καθορίζει το αποτέλεσμα.

Πολλοί από εμάς, μπαίνοντας στα τριάντα και οδεύοντας προς τα σαράντα / πενήντα, συνεχίζουμε να προπονούμαστε με την ίδια ένταση που είχαμε στα είκοσι. 

Τρέχουμε μεγάλες αποστάσεις, κάνουμε προγράμματα υψηλής έντασης όπως  Crossfit και  HIIT, ή σηκώνουμε βαριά βάρη.

 Όμως, συχνά βρισκόμαστε αντιμέτωποι με επίμονους τραυματισμούς ή ακόμα και με χειρουργεία. 

Το πρόβλημα δεν είναι η άσκηση αυτή καθαυτή, αλλά ο συνδυασμός υπερβολικού φορτίου, επαναλαμβανόμενης καταπόνησης και ανεπαρκούς αποκατάστασης.

Για να δυναμώσει το σώμα, χρειάζεται το ερέθισμα της προπόνησης.

 Στην αθλητική επιστήμη αυτό ονομάζεται προσαρμογή.

 Οι μικροτραυματισμοί που προκαλούνται στους μυς κατά την άσκηση αναγκάζουν τον οργανισμό να αναδομηθεί και να γίνει πιο ισχυρός.

 Όταν όμως η επιβάρυνση ξεπερνά συνεχώς την ικανότητα του οργανισμού να ανακάμψει, περνάμε στο σύνδρομο της υπερπροπόνησης. 

Μετά τα τριάντα, η παραγωγή κολλαγόνου μειώνεται, η ελαστικότητα των τενόντων αλλάζει και τα επίπεδα των ορμονών που βοηθούν στην ανάπλαση μειώνονται φυσιολογικά. 

Ο χρόνος αποκατάστασης αυξάνεται, είτε το θέλουμε είτε όχι.

Η προπόνηση δεν θέλει μόνο καρδιά, θέλει και στρατηγική.

 Μάθε να ξεχωρίζεις τον υγιή μυϊκό κάματο από τον κίνδυνο και μην αγνοείς τα καμπανάκια του σώματος. 

Δώσε μεγάλη βάση αν νιώθεις επίμονο πόνο ή δυσκαμψία στις αρθρώσεις, όπως στα γόνατα, στη μέση ή στους ώμους, που δεν υποχωρεί μετά από σαράντα οκτώ ώρες.

 Εξίσου ανησυχητικός είναι ο πόνος που σε ξυπνάει τη νύχτα, καθώς και η συνεχής κόπωση, η ευερεθιστότητα ή η ανεξήγητη πτώση των επιδόσεών σου.

Η γυμναστική δεν χρειάζεται να είναι ακραία για να είναι αποτελεσματική.

 Η πραγματική δύναμη κρύβεται στην ισορροπία. 

Ένα έξυπνο πλάνο συνδυάζει την προπόνηση δύναμης με το περπάτημα, το τρέξιμο, το ποδήλατο ή το κολύμπι, χτίζοντας ανθεκτικότητα χωρίς να εξαντλεί το σώμα.

 Το πιο αποτελεσματικό πρόγραμμα είναι αυτό που δεν σε αφήνει εξουθενωμένο στο πάτωμα.

Θυμήσου ότι στόχος δεν είναι να τα δώσεις όλα σήμερα και να μείνεις εκτός για τις επόμενες δύο εβδομάδες, δύο μήνες, δύο χρόνια....

 Στόχος είναι να είσαι υγιής, δυνατός και λειτουργικός και στα πενήντα, και στα εξήντα και στα εβδομήντα σου.

 Άκου το σώμα σου!

 Η ξεκούραση είναι μέρος της προπόνησης, όχι δείγμα αδυναμίας.

Χρήστος Στρογγύλης

Φίλος και συνοδοιπόρος σας

https://www.facebook.com/totalfitness.christos
http://totalfitness-christos.blogspot.com/

https://www.instagram.com/strongilistrong/

8 λόγοι που νιώθετε μόνιμα κουρασμένοι

 

Ξυπνάτε το πρωί και νιώθετε ότι δεν κοιμηθήκατε ποτέ;

Σέρνεστε μέσα στη μέρα και η ενέργειά σας κρασάρει συνεχώς, παρόλο που προσπαθείτε να προσέχετε;

Η χρόνια κόπωση είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα της εποχής μας και τις περισσότερες φορές η αιτία δεν είναι αυτή που νομίζετε.

Ας δούμε τους 8 πιο συχνούς λόγους, ιεραρχημένους από τον πιο κρίσιμο μέχρι τον πιο ύπουλο:

1. Ήπια χρόνια αφυδάτωση

Ο νο 1 λόγος που οι περισσότεροι νιώθουν εξαντλημένοι χωρίς προφανή αιτία.

Όταν δεν πίνετε αρκετό νερό, ο όγκος του αίματος μειώνεται και γίνεται πιο πηχτό.

Η καρδιά αναγκάζεται να δουλέψει διπλάσια για να στείλει οξυγόνο στους μύες και στον εγκέφαλο.

Ακόμα και μια ελάχιστη αφυδάτωση της τάξης του 1-2% αρκεί για να προκαλέσει έντονη υπνηλία, θολωμένο μυαλό και μόνιμη ατονία.

2. Διατροφή που προκαλεί σκαμπανεβάσματα στο ζάχαρο

Αν η διατροφή σας βασίζεται σε πολλούς απλούς υδατάνθρακες (λευκό ψωμί, μακαρόνια, γλυκά, χυμούς), το σώμα σας ζει σε ένα μόνιμο τρενάκι του τρόμου.

Αυτές οι τροφές ανεβάζουν απότομα το ζάχαρο στο αίμα, δίνοντας μια προσωρινή έκρηξη ενέργειας, η οποία όμως ακολουθείται από μια βίαιη πτώση.

Αυτή η πτώση σας αφήνει να νιώθετε πιο κουρασμένοι από πριν οδηγώντας την ενέργεια σας σε ένα καθοδικό σπιράλ.

3. Κακή ποιότητα ύπνου

Μπορεί να κλείνετε ένα γεμάτο 8ωρο στο κρεβάτι, αλλά ο ύπνος σας να είναι ανήσυχος και να ξυπνάτε συχνά μέσα στη νύχτα.

Έτσι το σώμα σας δεν μπαίνει ποτέ στα βαθιά στάδια αποκατάστασης (REM).

Το αποτέλεσμα είναι να ξυπνάτε σωματικά και πνευματικά απροετοίμαστοι για τη μέρα.

4. Έλλειψη βασικών μικροθρεπτικών συστατικών

Το σώμα είναι μια μηχανή που χρειάζεται συγκεκριμένα καύσιμα για να παράγει ενέργεια.

Οι πιο συχνές ελλείψεις που συνδέονται με τη χρόνια κούραση είναι η βιταμίνη D (ακόμα και το καλοκαίρι), η βιταμίνη Β12, ο σίδηρος (ειδικά στις γυναίκες) και το μαγνήσιο, το οποίο ρυθμίζει τη χαλάρωση του νευρικού συστήματος.

5. Υπερπροπόνηση και ελλιπής αποκατάσταση

Για τους πιο δραστήριους, η κούραση είναι συχνά προϊόν της νοοτροπίας more is better.

Αν γυμνάζεστε σκληρά αλλά δεν δίνετε στο σώμα σας τις ημέρες ξεκούρασης που χρειάζεται, οι μύες και το κεντρικό νευρικό σύστημα εξαντλούνται.

Η στασιμότητα στις επιδόσεις και η μόνιμη ατονία είναι τα πρώτα καμπανάκια.

6. Χρόνιο ψυχολογικό στρες

Το μυαλό και το σώμα δεν είναι δύο πράγματα ξεχωριστά.

Όταν ζείτε με μόνιμο άγχος για τη δουλειά ή την καθημερινότητα, το σώμα παράγει συνεχώς κορτιζόλη και αδρεναλίνη.

Αυτή η μόνιμη κατάσταση συναγερμού εξαντλεί τους ενεργειακούς πόρους του οργανισμού, αφήνοντάς σας τελείως άδειους στο τέλος της ημέρας.

7. Καθιστική ζωή και έλλειψη κίνησης

Ακούγεται παράδοξο, αλλά όσο λιγότερο κινείστε, τόσο πιο πολύ κουράζεστε.

Η έλλειψη φυσικής δραστηριότητας εξασθενεί το καρδιοαναπνευστικό σύστημα και επιβραδύνει τον μεταβολισμό.

Ένα καθημερινό περπάτημα 30-40 λεπτών αρκεί για να ενεργοποιήσει την κυκλοφορία του αίματος και να ανεβάσει κατακόρυφα τα επίπεδα ενέργειας.

8. Υπερβολική κατανάλωση καφεΐνης

Αν χρησιμοποιείτε τον καφέ σαν δεκανίκι για να σπρώξετε τη μέρα σας, ουσιαστικά δανείζεστε ενέργεια από το μέλλον.

Η υπερβολική καφεΐνη μπλοκάρει τους υποδοχείς της αδενοσίνης (της ουσίας που δείχνει ότι χρειαζόμαστε ξεκούραση) και εξαντλεί τα επινεφρίδια.

Όταν η επίδρασή της περάσει, η κούραση επιστρέφει διπλάσια.

Όλα αυτά είναι πράγματα που προλαμβάνονται και επιλύονται με τη σωστή ενημέρωση.

Μπορείτε να εκτοξεύσετε την ενέργεια σας μέσα σε λίγες εβδομάδες.

Χρήστος Στρογγύλης

Φίλος και συνοδοιπόρος σας

https://www.facebook.com/totalfitness.christos
http://totalfitness-christos.blogspot.com/

https://www.instagram.com/strongilistrong/

Πράγματα στο fitness που θα ήθελα να γνωρίζω από την αρχή

 

1. Το ταξίδι δεν έχει τέρμα. Και αυτό είναι τo πιο όμορφο κομμάτι.

2. Το σώμα μας δεν είναι  εχθρός για να το τιμωρούμε επειδή κάπου ξέφυγε. 

Δεν είναι μια ατέλεια που πρέπει να διορθωθεί αλλά ένα θαύμα που απλά πρέπει να διατηρήσουμε σε καλή κατάσταση.

3. Η ζυγαριά δεν μετράει τα πιο βασικά πράγματα.

 Δεν μετράει το πως νιώθεις, το χαμόγελό σου όταν βλέπεις στο σώμα σου πράγματα ν' αλλάζουν, την περηφάνια σου όταν ανεβαίνεις σε κείνη τη βουνοκορφή, την άνεση σου όταν σηκώνεις τα πιο βαριά ψώνια σαν να είναι πούπουλα.

4. Οι ήσυχες μέρες είναι αυτές που σε αλλάζουν, όχι αυτές οι λίγες που νιώθεις βασιλιάς του κόσμου. 

Εκείνες οι πολλές μέρες που καταφέρνεις να είσαι συνεπής παρά τα τόσα προβλήματα που γεμίζουν το κεφάλι σου. 

5. Το "no pain, no gain" είναι μια τεράστια ανοησία.

 Μια ήσυχη, συνεπής προπόνηση όπου αφουγκράζεσαι το σώμα σου και κυρίως τις αρθρώσεις σου, αξίζει δέκα φορές περισσότερο από μια μέρα αυτοκαταστροφικής υπερβολής.

6. Το κοτόπουλο με το ρύζι δεν έχει τη γεύση της ευτυχίας. 

Μην το παρακάνεις με την ορθορεξία, μην κλέβεις απόλαυση από τη ζωή σου, μη γίνεσαι εμμονικός.

7. Το κίνητρο είναι σαν το άρωμα, σαν το αποσμητικό. 

Κρατάει λίγο. Η συνέπεια είναι που σε σώζει.

Η πειθαρχία δεν είναι φυλακή, ελευθερία είναι.

8. Δεν παλεύεις ενάντια στους άλλους, παλεύεις για τον εαυτό σου. 

Δεν είσαι εκεί για να γίνεις καλύτερος από τον διπλανό σου αλλά για να πεις στον εαυτό σου " κοίτα δικέ μου, τα καταφέραμε και σήμερα."

9. Το fitness δεν είναι μόνο για το σώμα αλλά για την ίδια τη ζωή.

 Θα έχει καλύτερη ζωή ο άνθρωπος που είναι fit.

10. Δεν χρειάζεται να σκοτώνεσαι στις προπονήσεις. 

Χιλιάδες άνθρωποι το παράκαναν και πλήρωσαν το τίμημα με μικρούς ή μεγάλους τραυματισμούς.

11. Δεν πειράζει αν άργησες να ξεκινήσεις. Ξεκίνα σήμερα.

12. Μη θεωρείς ότι επειδή τα καταφέρνεις σήμερα, θα τα καταφέρνεις και αύριο. Θα πρέπει να μεριμνήσεις από σήμερα γι' αυτό το αύριο.

Χρήστος Στρογγύλης

Φίλος και συνοδοιπόρος σας

https://www.facebook.com/totalfitness.christos
http://totalfitness-christos.blogspot.com/

https://www.instagram.com/strongilistrong/