Οι περισσότεροι άνθρωποι πιστεύουν ότι όταν δεν γυμνάζονται απλώς μένουν όπως είναι.
Αλλά το σώμα δεν λειτουργεί έτσι.
Και τότε ξεκινά η απώλεια.
Πρώτα απ' όλα χάνουμε μυϊκή μάζα και δύναμη.
Αυτό μπορεί για χρόνια να περνά απαρατήρητο.
Κάποια στιγμή όμως αρχίζεις να δυσκολεύεσαι λίγο περισσότερο να σηκωθείς από μια χαμηλή καρέκλα, να ανεβείς σκάλες, να μεταφέρεις σακούλες ή να σηκώσεις κάτι από το πάτωμα.
Δεν γίνονται όλα ξαφνικά. Γίνονται τόσο αργά, ώστε συχνά δεν τα καταλαβαίνουμε.
Χάνεται επίσης ένα μέρος από την καρδιοαναπνευστική μας ικανότητα.
Αυτό σημαίνει ότι λαχανιάζουμε ευκολότερα και οι καθημερινές δραστηριότητες αρχίζουν να φαίνονται πιο κουραστικές.
Η αντοχή είναι κι αυτή μια ικανότητα που ακολουθεί έναν απλό κανόνα: αν δεν τη χρησιμοποιείς, τη χάνεις.
Με την αδράνεια επηρεάζεται και η κινητικότητα.
Οι αρθρώσεις γίνονται πιο δύσκαμπτες, οι μύες λιγότερο ελαστικοί και οι κινήσεις μικρότερες.
Πολύ συχνά δεν φταίει μόνο η ηλικία.
Φταίει και το γεγονός ότι εδώ και χρόνια το σώμα έχει πάψει να κινείται σε όλο το εύρος που μπορεί.
Ένα ακόμη σημαντικό κομμάτι είναι η ισορροπία και ο συντονισμός.
Όσο λιγότερο χρησιμοποιούμε το σώμα μας, τόσο λιγότερο εξασκούμε το νευρικό μας σύστημα να αντιδρά γρήγορα και σωστά.
Αυτό γίνεται ιδιαίτερα σημαντικό όσο μεγαλώνουμε, γιατί η καλή ισορροπία είναι ένας από τους βασικούς παράγοντες που μας προστατεύουν από πτώσεις.
Η έλλειψη άσκησης επηρεάζει ακόμη και τα οστά.
Τα οστά χρειάζονται μηχανικό ερέθισμα.
Το περπάτημα, οι αντιστάσεις και γενικά η φόρτιση δίνουν στο σώμα το μήνυμα ότι πρέπει να διατηρεί έναν δυνατό σκελετό.
Και φυσικά υπάρχει και το μεταβολικό κομμάτι.
Όταν κινούμαστε λιγότερο, συνήθως ξοδεύουμε λιγότερη ενέργεια, διατηρούμε δυσκολότερα τη μυϊκή μας μάζα και έχουμε λιγότερα από τα οφέλη που προσφέρει η άσκηση στη ρύθμιση του σακχάρου και γενικότερα στον μεταβολισμό.
Το σημαντικότερο όμως είναι κάτι άλλο.
Δεν χρειάζεται να αποδεχθούμε όλες αυτές τις αλλαγές σαν αναπόφευκτες.
Δεν μπορούμε να σταματήσουμε τον χρόνο.
Μπορούμε όμως να αλλάξουμε σε μεγάλο βαθμό τον τρόπο με τον οποίο περνάει πάνω από το σώμα μας.
Λίγο περπάτημα.
Λίγες ασκήσεις με αντιστάσεις.
Λίγη δουλειά στην κινητικότητα.
Λίγη ισορροπία.
Και κυρίως συνέπεια.
Δεν χρειάζεται πρωταθλητισμός.
Χρειάζεται να υπενθυμίζουμε συνεχώς στο σώμα μας ότι το χρειαζόμαστε δυνατό, λειτουργικό και ικανό.
Γιατί το σώμα έχει έναν πολύ απλό κανόνα:
Ό,τι χρησιμοποιείς, προσπαθεί να το διατηρήσει.
Ό,τι εγκαταλείπεις, αρχίζει σιγά σιγά να το χάνει.
