Υπάρχουν πράγματα που τα εκτιμάς πραγματικά μόνο όταν περάσουν τα χρόνια.
Το fitness είναι ένα από αυτά.
Όσοι βάλαμε την άσκηση νωρίς στη ζωή μας, ίσως τότε να μην καταλαβαίναμε πόσο σημαντική απόφαση ήταν.
Ξεκινήσαμε γιατί μας άρεσε, γιατί θέλαμε να δυναμώσουμε, να τρέξουμε πιο γρήγορα, να δείχνουμε καλύτερα ή απλώς γιατί η κίνηση μας έκανε να αισθανόμαστε πιο ζωντανοί.
Με τα χρόνια όμως καταλαβαίνεις ότι το fitness δεν ήταν ποτέ μόνο μυς, κιλά και επιδόσεις.
Ήταν ένα σχολείο συνέπειας.
Σε έμαθε να εμφανίζεσαι στους στίβους ακόμη κι όταν δεν είχες διάθεση.
Να περιμένεις το αποτέλεσμα χωρίς να ζητάς άμεση ανταμοιβή.
Να καταλαβαίνεις ότι η πρόοδος χτίζεται λίγο-λίγο και ότι τίποτα πραγματικά σημαντικό δεν γίνεται από τη μια μέρα στην άλλη.
Και κάπου εκεί αυτές οι συνήθειες πέρασαν και στην υπόλοιπη ζωή μας.
Στη δουλειά, στις δυσκολίες, στις σχέσεις, στον τρόπο που αντιμετωπίζεις τις αποτυχίες.
Η άσκηση σου μαθαίνει να αντέχεις την προσωρινή δυσφορία για ένα μεγαλύτερο όφελος.
Σου δίνει καλύτερη σχέση με το σώμα σου, περισσότερη ενέργεια, μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση και καθαρότερο μυαλό.
Όσο περνούν τα χρόνια, η αξία της γίνεται ακόμη πιο εμφανής.
Η δύναμη, η κινητικότητα, η αντοχή και η ισορροπία δεν είναι πια απλώς στοιχεία φυσικής κατάστασης.
Είναι κομμάτια της ανεξαρτησίας σου.
Και τότε καταλαβαίνεις κάτι πολύ απλό:
Δεν γυμναζόσουν μόνο για το σώμα που είχες στα 20, στα 30 ή στα 40 σου.
Γυμναζόσουν, χωρίς να το ξέρεις, και για τον άνθρωπο που θα γινόσουν αργότερα.
Γι’ αυτό όσοι μπήκαμε νωρίς στον κόσμο του fitness μπορούμε αβίαστα να πούμε:
Πόσο τυχεροί ήμασταν που συναντηθήκαμε τόσο νωρίς μαζί του!!
Χρήστος Στρογγύλης
No comments:
Post a Comment